Ik had weer eens het idee om naar school te gaan. Daar gebeurt altijd wat. Deze dag was er ook wat gebeurt.
Het was pauze, eerst waar even een turkse pizza gehaald om wat energie te krijgen. Al lopend naar buiten smulde ik hiervan. Ik keek naar buiten om te zien wie er allemaal waren. Alleen Jona zat op een bankie, te genieten van de zon. Dat leek mij ook wel erg lekker. Mijn broodje was op. Ik zette mijn zonnebril op en leunde lekker achterover op het bankje.
Maar wie kwamen er naar buiten, een paar leuke dames. Dat was weer eens mooi. Een prachtig zonnetje en een goed uitzicht.
Maar toen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Die meiden deden gewoon of ik er niet was. Één van hun vroeg aan Jona of ze daar kon zitten, terwijl ze al bezig was om zich te laten zakken op het bankje. Jona riep, "Niet gaan zitten stop, daar zit Sjon". Maar het was al te laat, die achtelrijke gek ging gewoon zitten. Precies op mij. Ik schreeuwde het uit, maar dat mocht niet helpen. Ik was al helemaal plat gedrukt.
Totdat ik geen lucht meer kreeg en niks meer wist. Op een gegeven moment wer dik wakker, ik keek om mij heen. Ik zag allemaal slangetjes aan mij vast zitten. En een wit bed waar ik op lag, was ik in de hemel?
Ik keen verder daar stonden, Martijn, Bas, Robin en Jona. Ze keken bij op toen ze zagen dat ik me ogen open had. Ik lag in het ziekenhuis. Maar halloooo, daar had ik geen zin in.
Ik rukte de slangetjes van mij af en liep naar buiten, geen dokter die mij tegen hield.
Eindelijk kon ik naar me moeder toe, want ik trok het niet meer. Eenmaal thuis gekomen ging ik op haar schoot liggen op de bank, mijn benen en armen in getrokken, liggend in foetus houding op mijn moeders schoot, en heel hard huilen.......
Stuur door
Dit is niet OK