Zwolle was bijna van ons af. Wilden alleen nog onze spullen halen in de flat van Mark. Met sleutels in onze hand en veel liters bier achter de kiezen, stapte we de lift in van de beruchte studentenflat.
Half wankelend liepen we de lift in. Drukken op het knopje en naar boven. Dat was altans het plan. Jona die kwam met een top idee, "Kom we gaan springen in de lift, 3, 2, 1". Je had ons moeten zien, we gingen als een gek. De hele lift trilde mee.
Maar wat gebeurde er nu, die klote lift stopte ermee. Wat een pussy, kon hij ons niet eens aan. Daar zaten we dan, zonder bier en tieten, met alleen een sleutel van een deur waar we niet bij konden.
Dan maar drukken op het alarm knopje, Na 4 wachtende voor ons en een deuntje waarvan je direct moet kotsen als je het hoort, eindelijk een vrouwenstem, klonk helaas niet goed, zeker een oud wijf wat al 30 jaar achter haar computertje zit en alleen maar twinkies naar binnen werkt.
De monteur zou zo snel mogelijk komen.
Na 4 verschillende stemmen gehoord te hebben(ja dat kloteding, bleef maar overgaan) en 45 minuten verder.
Eindelijk bevrijd, wat was dat toch een gvd goede bevrijdingsdag...
Na een halve gare mallot die hield van schreeuwen op de dam en een bvotje verder, zten we dan eindelijk in de trein, proost, martijn, jona en ik.
Na veel nadenken en berekeningen was het duidelijk, de treinreis zou 3 biertjes lang duren.
Ik had natuurlijk weer eens geen geld, dus heb ik die andere mongoleren maar even naar de ah to go geschopt, ik bedoel ik heb wel me spraakwater nodig.
Eindelijk in de trein en biertje in me hand, zit er een of andere nerd naast ons. Zielig weggedoken in zijn boek over de zin van het leven, die moest hij zeker zoeken. Om toch maar wat aardiger te zijn, bood ik hem een biertje aan. En wat denk je dat die mongool zegt, nee dank je wel.
Ik had al me twijfels of die gast wel twee ballen tusse ze benen had hangen, maar nu wist ik het zker, die had er twee lippen hangen. Hoe kan je zo'n aanbod nou afslaan.
Een kopstoot volgde, hoe kan je bier nou weigeren.
Toen hebben we ook nog maar een leeg biertje in ze hol gestouwd, had ie toch nog de zin van zijn leven gevonden.....
Daar gingen we dan weer nadat ze me een uur op straat hadden laten staan! Ik mocht op Bas zijn verjaardag zijn afgelopen zaterdag, heellll gezellig!
Wij zijn de heeelee avond in de heeren van Aemstel geweest en natuurlijk eindigde we bij de Burgerbar...tenminsteee dat dachten wij! Na een heerlijke burger zien we Bas, Sjorro, Mark, Martijn en Robin langs rennen. Dus ik denk ik ga even kijken...zie ik ze daar zo vechten met een of andere gozer! Komt er ineens een motoragent aan die zegt dat we m los moeten laten, en wij dachten moooooi niet dan rent ie weg, nadat wij door 10 agenten omsingeld waren lieten we hem pas los en toen begon pas egt het feestje van Bas! Na heel veel schreeuwen praten en schelden werden Bas, Sjors, Martijn, Robin en ik op gepakt en moesten wij mee naar het buro...daar moest ik gewoon de veters uit mijn schoenen halen anders kon ik mezelf ophangen! Nou wij hebben dus van 05:00 tot zondag 14:30 in de cel gezeten! Tussendoor mochten wij 1x een luchtje scheppen op de buitenplaats daar zagen wij elkaar na een paar uur weer was wel meteen weer gezllg en lachen! Totdat we hoorde dat die Robin gewoon een tv in zijn cel had! Die zat gewoon de hele tijd Discovery te kijken (dat was het enige kanaal zei die) maar volgens mij issie gewoon een nurt! Nadat we allllemaal een verklaring hadden afgelegd mochten we eeeindelijk naar huis en hebben we lekker een biertje gedronken als afsluiter van maar weer een weekend om niet te vergeten. Ik zeg..volgende week weer?
Ik had weer eens het idee om naar school te gaan. Daar gebeurt altijd wat. Deze dag was er ook wat gebeurt.
Het was pauze, eerst waar even een turkse pizza gehaald om wat energie te krijgen. Al lopend naar buiten smulde ik hiervan. Ik keek naar buiten om te zien wie er allemaal waren. Alleen Jona zat op een bankie, te genieten van de zon. Dat leek mij ook wel erg lekker. Mijn broodje was op. Ik zette mijn zonnebril op en leunde lekker achterover op het bankje.
Maar wie kwamen er naar buiten, een paar leuke dames. Dat was weer eens mooi. Een prachtig zonnetje en een goed uitzicht.
Maar toen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Die meiden deden gewoon of ik er niet was. Één van hun vroeg aan Jona of ze daar kon zitten, terwijl ze al bezig was om zich te laten zakken op het bankje. Jona riep, "Niet gaan zitten stop, daar zit Sjon". Maar het was al te laat, die achtelrijke gek ging gewoon zitten. Precies op mij. Ik schreeuwde het uit, maar dat mocht niet helpen. Ik was al helemaal plat gedrukt.
Totdat ik geen lucht meer kreeg en niks meer wist. Op een gegeven moment wer dik wakker, ik keek om mij heen. Ik zag allemaal slangetjes aan mij vast zitten. En een wit bed waar ik op lag, was ik in de hemel?
Ik keen verder daar stonden, Martijn, Bas, Robin en Jona. Ze keken bij op toen ze zagen dat ik me ogen open had. Ik lag in het ziekenhuis. Maar halloooo, daar had ik geen zin in.
Ik rukte de slangetjes van mij af en liep naar buiten, geen dokter die mij tegen hield.
Eindelijk kon ik naar me moeder toe, want ik trok het niet meer. Eenmaal thuis gekomen ging ik op haar schoot liggen op de bank, mijn benen en armen in getrokken, liggend in foetus houding op mijn moeders schoot, en heel hard huilen.......
Ik kijk om mij heen. Een massa van stenen naast elkaar, met een soort spul ertussen waarmee ik vroegr nog mee heb gewerkt in de bouw. Ik kijk verder. Een grote plastic bak. Een bak waar waarschijnlijk dingen in werden gewerpt die ik in de avond nog kon op eten. Naast mij ligt een half doorweekt, oud stuk karton, wat uit elkaar valt als ik erop ga liggen. Een fles in mijn hand, waarvan de inhoud al leeg was nadat ik er 1 slok van had genomen. Ik krabbde maar eens op mijn hoofd, waar eigenlijk niks te krabben viel, want haar zat er al jaren niet meer.
toen liep ik mijn steegje maar uit, lopend richting de appie heijn, in de hoop dat er iemand is die mij kon zien. Daar aangekomen hield ik mijn hand op wachtend tot er iemand een bijdrage gaf aan het goede doel. Maar na een paar uur daar gestaan te hebben trok ik het niet meer, geen mens die mij groette of aankeek, het leek of ze dwars door mij heen keken.
Het was een warme avond geworden, dus het vondelpark was vandaag een optie. Wachtend in de tram tot ik er was(Ik hoefde niet eens te betalen). Tot ik dan eindelijk lopend bij het vondelpark aankwam, met schoenen die je maar beter op de brandstapel kon gooien.
Aangekomen bij mijn bankje, dacht ik, "eindelijk rust". Maar neej hoor, lag dr één of andere malloot, met een halve fles rode wijn mijn plekje vol te kotsen. "Dat gaat zomaar niet", dus ik pakte hem bij z'n haren en duwde zijn hoofd net zo lang heen en weer over dat bankie tot ik er vanaf kon eten. Trapte hem nog een paar keer voor ze klote, trok die fles wijn uit ze klauwen en flikkerde hem zow het water in. Eindelijk kon ik met een tevreden gevoel gaan liggen.
Een mooi slaapplekkie met een lekker drankje, wat wil je nog meer in het leven........